سلام دوستان امروز بعد از مدتها میخوام آپ کنم تا نگین چی بی معرفته و دوستاشو یادش رفته
شاید سهراب بهونه ی خوبی باشه:
به تماشا سوگند
و به آغاز کلام
و به پرواز کبوتر از ذهن
واژه ای در قفس است
حرفهایم ، مثل یک تکه چمن روشن بود
من به آنان گفتم:
آفتابی لب درگاه شماست
که اگر در بگشائید به رفتار شما میتابد.
و به آنان گفتم
سنگ آرایش کوهستان نیست
در کف دست زمین گوهر ناپیدایی است
که رسولان همه از تابش آن خیره شدند.
پی گوهر باشید
و به آنان گفتم هر که با مرغ هوا دوست شود
خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود .
